به جانب تو توانم سر نیاز کنم

قرار شد که من از صفحه پاک گردانم

چگونه با من خود بهر تو نماز کنم

ولی چو من ز تو گشته است در جهان موجود

شوم تو گاه  که در دیده ات جواز کنم

کیمیای زندگانی مادر است

آفتاب آسا زنور خویشتن

آنکه افروزد جهانی مادر است

آنکه اندرگل رود تا ریشه وار

پرورد چون گل جوانی مادر است

آنکه هستی تمام مردمان

بی وجودش هست فانی مادر است

زندگی شطرنج دنیا و دل است

قصه پررنج صدها مشکل است

شاه دل کیش هوسها میشود

پای اسب آرزوها در گل است

فیل بخت ما عجب کج میرود

در سر ما بس خیالی باطل است

ما نسنجیده پی فرزین او

غافل از اینکه حریفی قابل است

مهره های عمر من نیمش برفت

مهره های او تمامش کامل است

عجب جسم عجیبی ای مونیتور

شبا روزم حبیبی ای مونیتور

دهی درد مرا هر لحظه تشخیص

خبرساز طبیبی ای مونیتور

به هر پم تاک قلب من تو داری

فرازی و نشیبی ای مونیتور

ز بیکاران بسازی در سی سی یو

تو شاعر یا ادیبی ای مونیتور

دعا کن کس مباد اینگونه بیمار

چو اورا نیست حبیبی ای مونیتور

آنکه روزم سیه کند ایــن است

آفتــــابم هــمیشـــه زریــــن بود

قفسم سالهاست سیمین است

آه از دست او دلم خون است

وای حالم مثال مجنون اسـت

گاه گاه یاد کن به دشنامـــم

سخن تلخ از تو شیرین است

ولی دیگه این خانومه نمیشنوه وای وای وای

این خانومه آخه دلش  جای دیگه ست  آی آی آی

بقیشو شما بگید ...

ای فدای روی همچون ماه تو

گشته ام من واله و شیدای تو

تکیه گاه من تویی هان ای پدر

ای پدر کی میشوم همتای تو؟

گر تو می بینی که شعری گفته ام

دوست دارم پا گذارم جای تو

گرچه می نتوان که جا پایت گذاشت

لیک رسوا می شود بدخواه تو

آب دریا را اگر نتوان کشید

میتوان نوشید از دریای تو

ای پدر با من بگو درد دلت

تا که من مرهم نهم غمهای تو

ای پدر پشت و پناه من تویی

پشت من گرم است از گرمای تو

ای پدر خونی که در پود من است

قطره قطره میکنم اهدای تو

روشنی بخش چراغ خانه ای

میستایم روح استغنای تو

کودکانت چون نهالی رسته اند

هست مادر مامن و ماوای تو

ای پدر روزت مبارک ای پدر

من چه دارم تا بریزم پای تو؟